Tommy, ik wil al jaren dat je m'n saus komt proeven.
Meer kan ik niet. - Ik heb er nu tijd voor.
Ik doe niets anders. Ik ga naar vrienden om hun eten te proeven.
Het is ontspannender dan bevelen uitdelen.
Alsjeblieft. Wat vind je ervan? - Heb jij die saus gemaakt?
Het recept is van m'n moeder.
Het smaakt een beetje derderangs, kom mee.
Hoezo? - Het is een beetje flauw.
Doe er een beetje tabasco in. Laat eens zien hoe je roert.
Ik roer gewoon. - Je houdt de lepel verkeerd vast.
Hoofd naar beneden, door je knieën...
zet door, roer wat harder en omhoog met die elleboog.
Je wilde toch ontspannen? - Blijf naar de saus kijken.
Groentjes.
Ik ben Ray. Debra en ik wonen op Long Island.
Ze zorgt goed voor de kinderen. En het huishouden. Ze is een kanjer.
We hebben een dochter en twee zoontjes van twee: Een tweeling.
Maar dit gaat niet echt over hen.
M'n ouders wonen aan de overkant.
En m'n broer woont nog bij ze.
Niet elke familie stapt voor je op een lopende band, maar...
ledereen is gek op Raymond.
Wat is dat? - Het komt uit 't huis van m'n ouders.
Ze hebben zo'n detectorlamp. - Alsof het moederschip geland is.
Ik zei al dat het te gevoelig was. Er vloog zeker een mot langs.
Ik kijk wel even.
Zie je wat? - M'n eigen netvlies.
Waarom doet hij dit?
Hij is bang dat z'n auto gestolen wordt.
Waarom neemt hij dan geen auto-alarm?
Ik word gek van je vader. Heb je hem al gebeld?
Ze nemen niet op. Ze zullen nu wel doof zijn.
Waarom zaagt hij om half zeven?
Omdat een slimmerik hem het Grote Hobbyboek heeft gegeven.
Dan zou hij ons niet meer lastigvallen.
Alsof hij dat nu...
Alsof hij nu...
Nu...
Goed idee, Ray.
Je moest en zou hem het Grote Hobbyboek geven.
Ik ga boven even liggen.
O nee, hier hoor je het ook goed.
Wat is er met je neus?
Ik werd wakker van het alarm.
Toen ik naar buiten rende, was ik de eikenboom vergeten.
Bedankt, Raymond. - Waarom is dat mijn schuld?
Als hij z'n auto niet op straat hoefde te parkeren...
had hij geen alarm nodig dat afgaat als ik m'n bloedneus snuit.
Ik ben een smeris. Ik moet slapen. - Ik werk ook, hoor.
Als sportverslaggever. Ben je ooit beschoten door computers?
Heb je al met je moeder gesproken? - Pa is bezig, ze heeft alleen mij.
Die zaag kun je tenminste nog uitzetten.
Waarom heb je je pyjama nog aan? - Het is veel te vroeg om te zagen.
Niet voor mij. Ik bruis van de energie.
Het is zo fijn om je handen te gebruiken.
Ik zie het helemaal voor me.
Dat Hobbyboek is het mooiste cadeau dat ik ooit van je gekregen heb.
Waar is de boor? - In de garage.
Geweldig, bedankt.
Hallo. Het is Ruth Greene. Ze woont twee huizen verderop.
Wij hebben dat gezaag ook gehoord.
Ja, dat gezang komt van hem.
Goed, ik bespreek het wel met Ray. Bedankt voor het bellen.
De buren willen het over je ouders hebben.
Over m'n ouders? - Ik schaam me dood.
Ze had het over mijn familie. Ik heb er niets mee te maken.
Wat denken ze wel niet?
Ik had m'n meisjesnaam moeten houden.
Ik wil ze hier niet hebben. - Het is geen slecht idee.
Je vader is luidruchtig en je moeder is een bemoeial.
Zo erg is het niet. Komen ze met fakkels en hooivorken?
Ze willen er alleen over praten. Geef nou maar toe dat er een probleem is.
Dit zou niet nodig zijn als het niet onverdraaglijk was geworden.
De buren vragen om onze hulp. We kunnen op z'n minst...
naar ze luisteren.
Ik vind een bijeenkomst niet nodig.
Kijk me aan.
Voor mij hoeft het niet, maar ik doe het voor jou.
We willen in alle rust naast elkaar wonen. Jullie zijn goeie buren.
Dank je, maar... - Ik was aan het woord.
We hadden gehoopt dat jullie tot ze door konden dringen.
Goed, ik begrijp het.
Je bedoelt het lawaai. Het auto-alarm, de zaag, m'n moeder.
Ik regel het wel. Het was een goede bijeenkomst. Bedankt.
Neem een koekje, m'n moeder heeft ze gemaakt.
Het gaat niet alleen om het lawaai.
Vorige week gooide je vader al zijn tuinafval in mijn tuin.
Waaronder een dood eekhoorntje.
Je mag niet gooien met knaagdieren.
Je moeder neemt m'n pakjes aan, maar ze laat het me nooit weten.
Wacht maar tot er eentje ontploft, dan bedank je haar nog.
We menen het. We willen dat je dit met je ouders bespreekt.
Anders moeten we maatregelen nemen.
Zoals?
We kunnen je ouders dwingen om te verhuizen.
Kan dat echt?
Het was maar een vraag.
Niemand wil dat. Waar moeten ze op hun leeftijd naartoe?
Florida. - Wat doe je nou?
Het is lekker warm in Florida. - Luister, even terug.
Ze zijn een beetje lawaaierig en soms een beetje hinderlijk.
Maar kom op nou, ze doen ook goede dingen.
Ze recyclen.
Het zijn geen kannibalen.
Ik wilde dit niet laten zien...
maar ik heb een videocassette.
Zijn het wel kannibalen?
Hier haalt je vader de krant.
Heb je m'n vader gefilmd? - Meerdere ochtenden.
Daar heb je het: Bewijsstuk A.
Is dat een tatoeage? - Nee.
Kijk eens wat je vader heeft gemaakt.
Is het niet prachtig?
Is dit een pornofeestje?
Laat maar zien waar dit moet hangen.
Wie is die dikkont?
Goeie genade.
Wat is hier aan de hand? - Niets, we kijken naar bloopers.
Sommige mensen hebben klachten over jullie.
Welke mensen? - Zij.
Dit is niet wat het lijkt. - M'n zoon spant tegen ons samen.
En hij geeft ze mijn koekjes.
Geef je ze mijn koekjes op jouw bijeenkomst?
Ben je tegen je eigen familie?
Ik verdedigde jullie. - Tegen de familie.
Het is niet... - Ik wil die videoband. Geef op.
Luister, ma. - Hoe werkt dat rotapparaat?
Rustig, ma. - Ik haat die dingen.
Niet de stekker.
Hoe kon je?
Dat ging van een leien dakje.
Wat is er? - Ik kan niet slapen.
Waarom niet? - M'n vaders auto-alarm.
Het gaat niet af. - Precies.
Ik kan er niet tegen, het is veel te stil.
Misschien kan ik je helpen.
Welterusten.
Dat hielp niet.
Ik hoor m'n geweten knagen. - Je hebt niets gedaan.
Ik hield een bijeenkomst tegen m'n ouders.
Zag je niet hoe gekwetst ze waren?
M'n moeder rende weg met de videorecorder.
Ik voelde me ook rot, maar misschien dringt het zo tot ze door.
Ik heb ze pijn gedaan.
Nu doe ik mezelf pijn.
Je moet je niet schuldig voelen.
Je hebt ze zelfs verdedigd.
Schuldgevoelens horen nu eenmaal bij m'n leven.
Ik ben opgeleid door vakmensen.
M'n moeder, m'n vader. De paus.
Wees blij dat het stil is. Ga slapen.
Wat is dit?
Robert heeft sandwiches van ze gemaakt.
Jullie zijn gekwetst, maar ik wil het uitleggen.
Die bijeenkomst was niet gepland.
We zijn niet gekwetst, ze hadden gelijk.
Gelijk? - We zijn niet perfect.
We wisten niet hoe ons gedrag op anderen overkwam. Ze zijn aardig.
Dus er is niets aan de hand?
Wat gebeurd is, is gebeurd.
Gelukkig, ik was bang dat jullie nog kwaad waren.
De bijeenkomst moest constructief zijn.
Heel constructief.
Dus jullie zijn niet kwaad? - We hebben niets meer te zeggen.
Jullie hebben reuze-sandwiches. - Die zijn voor de buren.
Komen de buren? - We hebben ze zoveel last bezorgd.
Sinds wanneer kan je dat wat schelen? - Daar zul je ze hebben.
Zijn jullie nu bevriend? - Hier zijn de ijsblokjes.
Goed gedaan, zoon. Goed werk.
Bedankt dat je even langskwam.
Kun je niet slapen?
Het staat in de bijbel: Heb eerbied voor je moeder.
En de vader dan?
Goed dan, ook voor hem.
Ik heb niets gedaan.
Ik kom eraan.
Ik weet het, ik weet het.
Sorry, ik dacht dat dit de biechtstoel was.
Dit is de biechtstoel.
Waar is het hokje met de bidbank en het luikje?
Zodat u mij niet kunt zien?
Je bent zeker een tijd niet geweest? - Twintig jaar.
Ik ben braaf geweest.
Neem plaats.
Moet ik beginnen?
Vergeef me, vader. Ik heb gezondigd.
Het is lang geleden sinds m'n laatste biecht. Eens kijken.
Ik heb zo'n 90.000 keer gevloekt.
Ik heb op vrijdag vlees gegeten. - Die regel is allang afgeschaft.
Jullie pakken de boel grondig aan.
Wat brengt je echt hier na twintig jaar?
Goed, het zit zo. Ik heb gezondigd tegen een van de zeven geboden.
Die van: Heb eerbied voor je ouders.
Echt waar? - Dat is erg, hè?
Nee, maar die krijg ik niet zo vaak.
Niet van mensen van jouw leeftijd.
Die zitten meer in de fase: Begeer de vrouw van je buren.
Ik hou wel van m'n ouders...
maar het is erg moeilijk om eerbied voor ze te hebben.
Je wilt ze in een tehuis plaatsen.
Nee, de buren wilden ze weg hebben uit de buurt...
en ik verdedigde ze en nu is alles weer goed...
maar ik voel me nog steeds schuldig.
Je hebt niets verkeerd gedaan.
Waarom voel ik me dan zo belabberd?
Voel je je ergens anders schuldig over?
Hoe bedoelt u? - Wat vindt jij van je ouders?
Bedoelt u dat...
Bedoelt u dat ik me zo voel...
omdat ik vind dat de buren gelijk hebben?
Dat ik ze onbewust ook weg wil hebben?
Dat ze me al m'n hele leven gek maken?
Dat bedoelt u toch?
Die gevoelens hebben we allemaal weleens.
Er was eens een man die in onze kerkenraad zat.
Een aardige vent, maar een beetje ruw.
Hij kon zich niet inleven in andermans gevoelens.
Ik kreeg grijze haren van hem.
Ik fantaseerde erover dat hij zich bekeerde tot het jodendom.
Op een dag zei ik tegen hem: Frank, ik vind...
Heette hij Frank?
Dat doet er niet toe. Het punt is... - Frank Barone?
Ken je hem? - Dat is m'n vader.
Zijn Frank en Marie Barone jouw ouders?
Dan ben je vergeven.
De Heer vergeeft je je gedachten.
Weet u het zeker?
Ik kan het wel opzoeken, maar ik weet het bijna zeker.
Dank u. Dank u wel, eerwaarde.
Dit is geweldig.
Is het fout als ik tegen ze zeg hoe ik over ze denk?
Ik ben het zat dat ze me manipuleren en me als een kind behandelen.
Ga je Gods naam ijdel gebruiken? - Nee.
God is met je.
Jullie zijn fantastisch. Ik ga al m'n vrienden over jullie vertellen.
Mama, papa, luister eens goed.
Dit zit me al heel lang dwars.
Ik ga het nu zeggen en jullie gaan luisteren.
Zeg het maar, we luisteren.
Nou? - Luister goed...
het spijt me.
Hij heeft het gezegd.
Dat heb je goed gedaan.
Meer wil een ouder van z'n kind niet horen.
Eeuwige excuses.
We hebben je gemist. - Heb je honger, schat? Mooi zo.
Robert, hier zit Raymond.
Alsjeblieft. Ga maar lekker op je oude stoel zitten.
Tast toe.
Ik begrijp dat je ermee zit...
maar het is normaal om over de dood van je ouders na te denken.
Heb ik dat van die sandwiches al verteld?